Gedicht over de timmerman

De Timmerman

Met ruwe handen, sterk en groot,
bouwde hij deuren, kast en schoot.
Van vroeg in de morgen tot laat op de dag,
werkte hij hard, met kracht en gezag.

De geur van hout hing in zijn schuur,
het tikken van de hamer duur na duur.
Met zaag en schaaf, met plank en spijker,
werd elke opdracht weer wat rijker.

Hij maakte een tafel voor het gezin,
waar vele verhalen begonnen sindsdien.
Een stoel voor opa, een kast voor de vrouw,
alles gemaakt met liefde en trouw.

De jaren verstreken, het haar werd grijs,
maar zijn vakmanschap behield zijn prijs.
Want waar je ook kijkt in dorp of stad,
zie je nog steeds wat hij gebouwd had.

Een timmerman bouwt niet alleen van hout,
maar ook herinneringen, jong en oud.
En zelfs wanneer zijn werkdag verdwijnt,
blijft wat hij maakte, zolang de zon schijnt.