De stilte van een vroege morgen,
herinnert ons aan oude zorgen.
Aan jaren van angst, van strijd en pijn,
toen vrijheid nog niet kon bestaan.

Maar toen kwam licht, een nieuwe dag,
een land dat weer ademhalen mag.
Vlaggen omhoog, muziek klinkt vrij,
de oorlog ligt ver achter ons voorbij.

We staan stil bij wat ooit is geweest,
bij moed, bij verlies, bij hoop die leeft.
Op vier mei fluistert stilte zacht,
op vijf mei wordt de vrijheid gebracht.

Dan klinkt er muziek door stad en plein,
om samen weer mens te mogen zijn.
Geen angst meer die ons leven leidt,
maar toekomst vol van openheid.

Dus vieren we vandaag met elkaar,
dat vrijheid niet vanzelf is, maar
iets wat we samen moeten bewaken,
en elke dag opnieuw moeten maken.