Groningen

In het noorden waar de lucht zo wijd kan staan,
en wolken langzaam over vlaktes gaan,
ligt Groningen met torens in de wind,
een plek waar stilte soms begint.

De Martinitoren kijkt al eeuwen neer,
op markten, fietsen, regen, keer op keer.
D’Olle Grieze, grijs en trots omhoog,
alsof ze fluistert: “hier ben ik nog.”

De velden ademen in groen en graan,
waar oude dorpen tegen dijken staan.
De aarde trilt soms zacht en onverwacht,
maar draagt verhalen van dag en nacht.

En tussen steen en stilte, jong en oud,
wordt leven hier gewoon en toch vertrouwd.
Een stad, een land, een noordelijk verhaal,
Groningen — eerlijk, rustig, allemaal.