Gedicht

De receptioniste

Achter de balie, netjes en klaar,
zat zij al vroeg, jaar na jaar.
Met een glimlach en een vriendelijke groet,
wist zij precies wat er gebeuren moet.

De telefoon ging: tring, tring, tring,
en iedereen wist wie er bellen ging.
“Goedemorgen, met de receptie,
waarmee kan ik u helpen met uw connectie?”

Een stekkertje hier, een snoertje daar,
de telefooncentrale stond altijd klaar.
Een boodschap werd netjes opgeschreven,
want zo ging dat vroeger in het kantoorleven.

Een typemachine stond op het bureau,
tik tik tik – en soms ging het zo:
Een foutje gemaakt? Wat een pech,
dan moest het hele velletje weg.

De agenda was dik en gevuld,
met afspraken die zij had bijgehouden en geteld.
Wie kwam er langs en hoe laat precies?
De receptioniste wist het, zo was het immers.

Een kopje koffie voor wie moest wachten,
en ondertussen de telefoon in de gaten.
Een bezoeker kwam binnen: “Goedemiddag!”
En zij stond klaar, iedere dag.

Maar de jaren gingen snel voorbij,
en computers kwamen erbij.
De typemachine werd opgeborgen,
en digitale agenda’s namen het over, zonder zorgen.

Geen snoertjes meer en geen telefoonboek,
maar een computer voor iedere bezoek.
Een mailtje hier, een berichtje daar,
de techniek stond steeds sneller klaar.

Toch bleef één ding altijd bestaan,
iets wat nooit met de tijd mee hoeft te gaan.
Een vriendelijke glimlach, een warm welkom erbij,
dat maakt een receptioniste nog altijd blij.

Want vroeger of nu, dat maakt niet uit,
zij helpt iedereen die binnenkomt vooruit.
De techniek mag veranderen, groot of klein,
maar gastvrij en vriendelijk blijven…
dat zal altijd haar kracht zijn!