Het verhaal van Willy Walda

Verhalen

“Het leven is goed zo”

Verhalen

“Het leven is goed zo”

Het verhaal van Willy Walda

Willy Walda woont in één van de aanleunwoningen van de Westerheem.  “Ik ben een realistisch mens. Toen ik merkte dat ik steeds meer zorg nodig had en de arts vasculaire dementie constateerde, heb ik gekozen voor de Westerkim. Dat is een goede keuze geweest. Ik voel me hier veilig en het is fijn dat er mensen om me heen zijn die me helpen. Mijn kleinkinderen komen regelmatig logeren en dan zeggen ze: ‘oma het is hier net als bij jou thuis’.

Rainbowladies

Ik merk dat ik zuinig moet zijn op mijn energie. Daarom is het fijn dat alle dagelijkse dingen voor me geregeld zijn. Dat geeft mij ruimte om activiteiten buitenshuis te ondernemen. Zo neem ik deel aan de Drentse literatuurgroep en aan een gespreksgroep van de kerk. Verder ben ik lid van een meditatiegroep waar we ook mantra’s zingen. Dat geeft mij veel rust. Belangrijk voor mij zijn de Rainbowladies: een vrouwengroep uit verschillende landen en culturen die elkaar beter leren kennen door te delen.

“Heimwee naar de wind en het water”

Genieten van de natuur en stilte

Samen met mijn man heb ik veel gereisd. Zo ben ik vaak in Israël geweest waar mijn zusje woont. Ook hebben we landen bezocht als Rusland, Roemenië en Ierland. In Nederland hebben we met onze kinderen vaak gezeild op de Friese meren en het IJsselmeer. Mijn hart klopt nog van heimwee naar de wind en het water. Het ernstig verkeersongeluk waarbij mijn man is overleden heeft mijn leven op de kop gezet en een einde gemaakt aan de vele reizen.

 

Het leven is goed zo

Later heb ik een chaletje gekocht in Ruinen waar ik genoot van de natuur en de stilte.Nu geniet ik van m’n kleine balkon waar ik wat bloembakken heb en uitkijk op het bouwterrein. Ik eet met een vast groepje bewoners in het restaurant en doe mee met een aantal activiteiten zoals de kerkdienst, de gespreksgroep met de geestelijk verzorger en het bloemschikken. Het leven is goed zo.