Het verhaal van mevrouw Vaartjes

Verhalen

“Wij zijn gezegend met alles”

Verhalen

“Wij zijn gezegend met alles”

Het verhaal van mevrouw Vaartjes

Mevrouw Vaartjes woont al meer dan 10 jaar in de Westerkim. Lange tijd woonde ze samen met haar man op de Schuit. Daar hadden ze het erg naar hun zin. Na zijn overlijden verhuisde ze naar een eenpersoonskamer op de Praam. Zoals iedereen in de Westerkim, heeft ook mevrouw Vaartjes haar verhaal.

Van Alteveer naar Hoogeveen

“Ik was 20 toen we trouwden. We kregen een kleine bovenwoning. Na de geboorte van onze zoon was dat veel te klein en zijn we verhuisd naar een eigen woning in Alteveer. Hier zijn onze zoon en dochter opgegroeid en hebben we met veel plezier 39 jaar gewoond. Toen we te oud werden om de tuin te onderhouden, zijn we verhuisd naar een woning in Hoogeveen. En daarna naar de Westerkim. Toen mijn man 54 jaar was, mocht hij niet meer werken en kregen we een uitkering. Dat was te weinig om van rond te komen en toen zei ik tegen m’n man: ‘zal ik dan maar gaan werken?’ Hij had er eerst wat moeite mee, maar liet mij mijn gang gaan. Zo heb ik 33 jaar gewerkt: als huishoudelijke hulp, als schilder en behanger en in het voorjaar maakte ik ook de koeienstallen schoon. Die afwisseling vond ik heel erg mooi. ’s Avonds naaide ik nog kleding voor anderen en zo waren m’n dagen goed gevuld.

 

“Gelukkig wonen mijn beide kinderen in Hoogeveen. Ze komen regelmatig langs om even een bakje koffie te drinken.”

Naar de Praam

Na het overlijden van mijn man heb ik erg moeten wennen op de Praam. Ik miste mijn man, maar ook de bekende bewoners en medewerkers om me heen. Hier moest ik alle contacten weer opnieuw opbouwen. Langzaam heb ik m’n draai weer gevonden. Nu ga ik elke ochtend koffiedrinken in de Aak en heb ik goed contact met de medewerkers hier.

Achterkleinkinderen

Gelukkig wonen mijn beide kinderen in Hoogeveen. Ze komen regelmatig langs om even een bakje koffie te drinken. We hebben altijd wel wat te praten en dat is heel gezellig. Ook m’n kinderen, klein- en achterkleinkinderen komen regelmatig langs en daar geniet ik van. Als ik terugkijk op m’n leven zeg ik altijd ‘wij zijn gezegend met alles’.