Het verhaal van Diny Drost

Verhalen

“Voor altijd verbonden met de Westerkim”

Verhalen

“Voor altijd verbonden met de Westerkim”

Het verhaal van Diny Drost

Mijn ouders zijn als jong echtpaar verhuisd naar een Nederlandse kolonie in Brazilië. Daar ben ik geboren en heb ik tot m’n 44e gewoond. Wij zijn tweetalig opgevoed: op school hadden we ‘s morgens Nederlandse les en ‘s middag Braziliaanse les.

Zending

Omdat ik geen zin had om op de boerderij van mijn ouders te werken, heb ik al jong gekozen voor de zorg. Zo heb ik jarenlang als verpleegkundige in de zending gewerkt. We hebben missieposten opgezet in de rimboe waar mensen terecht konden voor eten en voor medische behandelingen. Mijn eerste baby nam ik in een draagdoek met me mee.

Dicht bij de bewoners

In 2002 zijn wij als gezin met onze kinderen van 15, 11 en 3 jaar geëmigreerd naar Nederland. We gingen wonen in Hoogeveen en ik kon meteen aan de slag bij de Westerkim.  Hier kreeg ik de kans me te ontwikkelen met opleidingen: van praktijkopleider en kwaliteitszorg tot management voor het middenkader. Ik genoot van m’n werk tot ik te maken kreeg met een heftige thuissituatie. Mijn dochter verhuisde terug naar Brazilië, ik ben gescheiden en kreeg een flinke burn-out. Gelukkig was er hulp en na een paar maanden kon ik terug naar m’n werk in de zorg. Dicht bij de bewoners, daar voel ik me thuis.

 

Voor altijd verbonden

Een aantal jaren later ben ik getrouwd met Ruud, de liefde van m’n leven. We waren heel gelukkig samen totdat hij in 2015 de diagnose alvleesklierkanker kreeg. Onze wereld stortte in. In deze periode is de Westerkim voor mij heel belangrijk geweest. Ruud mocht tot zijn overlijden op de logeerkamer in de Westerheem zijn. Ik kon er voor hem zijn als zijn echtgenoot terwijl mijn collega’s hem liefdevol verzorgden. Deze bijzondere periode heeft gemaakt dat ik me voor altijd verbonden voel met de Westerkim.

 

“Ik was verpleegkundige in de zending in Brazilië”