Het verhaal van de familie Benjamins

Verhalen

“65 jaar getrouwd”

Verhalen

“65 jaar getrouwd”

Het verhaal van de familie Benjamins

De dag na hun 65-jarig huwelijksfeest is de kamer van Dirk en Wiets Benjamins een bloemenzee. “De burgemeester is geweest, de bestuurder van dit huis en heel veel andere mensen. We hebben maar liefst veertien bloemstukken gekregen en staan ook nog in de Hoogeveensche Courant”, vertelt Wiets glunderend.

Alsof we op vakantie zijn

Het is ook wel bijzonder: twee mensen van 88 en 90 jaar die tot voor kort nog zelfstandig woonden en nu samen in het woonzorgcentrum zijn. “We hebben zoveel geluk gehad”, vertelt Wiets. “Er zijn hier twee eenkamerappartementen naast elkaar en die hebben we ingericht als woonkamer met een aparte slaapkamer. Het voelt thuis, maar ook een beetje alsof we op vakantie zijn. ’s Morgens krijgen we een ontbijtje, later drinken we in de huiskamer koffie met andere bewoners en tussen de middag eten we in het restaurant. En we maken gezellige uitstapjes. Zo ben ik laatst nog met een andere bewoonster naar Volendam geweest.”

“Familie is toch het allerbelangrijkste in het leven”

Herenkapper in Noordscheschut

Dirk en Wiets waren nog heel jong toen ze verkering kregen. “Ik was 18 en Dirk 16 jaar”, vertelt Wiets. “We hebben zeven jaar verkering gehad en toen we trouwden gingen we op twee slaapkamers wonen bij mijn zus. Dirk werkte toen bij de kapper in Noordscheschut waar hij meteen na de lagere school was begonnen. Daar heeft hij jarenlang gewerkt en na het overlijden van de kapper hebben we de zaak overgenomen. Daar hebben we lang over nagedacht, maar het was achteraf een heel goed besluit. Dirk heeft tot z’n 87e als herenkapper gewerkt.”

 

Zingen bij het orgel

“Wij zijn altijd kerkelijk betrokken geweest en vonden het fijn om ’s zondags naar de dienst te gaan. Hier in de Westerkim gaan we graag naar de weekopening en doen mee met ‘zingen bij het orgel’ en andere activiteiten. We genieten er ook van dat onze familie vaak langskomt. Onze beide zoons en hun vrouwen wonen in de buurt en zorgen goed voor ons. Ook onze klein- en achterkleinkinderen komen regelmatig langs. Dat vind ik heel fijn”, vertelt Wiets. “Familie is toch het allerbelangrijkste in het leven.”